Doğanın En Zarif Mucizesi
Bir ziraat mühendisi olarak doğaya her baktığımda, insan yaşamı ile bitkiler dünyası arasında o muazzam benzerliği görürüm. Bu benzerliğin en anlamlısı ve en derini ise şüphesiz kadınlarımız ile ceviz ağacı arasındadır. Ceviz, insan sağlığı için nasıl hayati vitaminler ve mineraller barındıran eşsiz bir şifa kaynağı ise, kadın da toplumun ve insanlığın yaşam kaynağı, en besleyici harcıdır. Doğa, adeta bu iki mucizeyi birbirine ayna olsun diye var etmiştir.
Baharın gelişiyle ceviz dalında açan o ilk çiçek, kendi içinde hem dişiyi hem erkeği barındıran bir hikmetle başlar bu yolculuğa. Rüzgârın esintisi, arıların ziyareti derken o narin çiçek, sabırla olgunlaşarak bir meyveye dönüşür. Tıpkı bir insanın var oluş serüveni gibi. Olgunlaşma sürecinde cevizin dışını saran yeşil kabuk, onu doğanın tüm zararlılarından korur. Bu kabuk, bir kadının zihnini ve kalbini koruyan asil duruşudur. Karnındaki yavrusunu her türlü kötülükten koruyan şefkat zırhıdır. Topraktan aldığı suyu, güneşi ve mineralleri kendi içinde eşsiz bir besine dönüştüren ceviz gibi, kadın da aldığı her sevgi ve emeği kordon bağıyla can verdiği yavrusuna aktarır.
Zamanı geldiğinde düşer dalından ceviz. Sert kabuğuyla içindeki özü toprağın neminden, özüne ulaşmaya çalışan böceklerden korur. Kadın ise evladını dünyaya getirdiği andan itibaren bu sert ve koruyucu kabuğa bürünür korumaya çalışır kötülüklerden. Hayatın tüm zorluklarına karşı çocuğuna kol kanat olur, ona iyiliği, kötülüğü ve yaşamın gerçeklerini öğretmeye çalışır. Ceviz, dışındaki sert kabuğuyla içindeki şifayı doğanın zararlarından korur; kadın ise şefkati ve merhametiyle bağrında büyüttüğü geleceği hayatın tüm zorluklarına karşı hazırlar.
İşin özünü söylemek gerekirse ‘’Ceviz mahlukata gizli bir hazine; kadın insanlığı bağrında var eden mucize.’’
Sosyolog Aile Danışmanı
Ziraat Mühendisi
Niyazi ÖZTEKİN
